VERGANKELEIKHEID

Bij mijn werken die ik ‘surfaces’ noem is  v e r g a n k e l ij k h e i d mijn inspiratiebron.

De ruwheid van de oppervlaktes, ontstaan door de tijd, is een weerspiegeling van de vergankelijkheid.

De tijd en natuurlijke elementen (water, wind, aarde, vuur, lucht, licht) laten sporen na in oppervlaktes. Telkens worden nieuwe beelden, kleuren en structuren gevormd.

Dit niet- vattende probeer ik te vatten in mijn werken.

Het oppervlak krijgt door de tijd heen meer en meer structuur, diepte. Diepgang maar tegelijkertijd worden die sufraces ook fragieler.

De verandering in de oppervlakten symboliseert voor mij de vergankelijkheid.

Wetende dat niets blijft zoals het is doet relativeren.

Vergankelijkheid = Relativeren

 

 

WWW

Mijn werken die ‘WEBS’ voorstellen symboliseren  W o r l d   W i d e   W e b s  gemaakt door de mens.

In onze wereld, op de planeet aarde, bestaan enorm veel webben in verschillende varianten.(wortels van planten en bomen, ondergrondse buizen , draden, bovenliggende infrastructuur, luchtverkeer, het digitale verkeer, wifi,…)

Telkens weer bouwt de mens verder, van het ene web op het andere.

Webben zijn onderling verbonden en verweven met elkaar op verschillende niveau’s.

Mijn gedachten en hersenspinsels worden overgebracht op een oppervlakte (drager), laag na laag en zo ontstaat telkens een andere structuur.

 

 

MATERIALEN

Mijn materiaalgebruik varieert van natuurlijke materialen zoals kalk, leem, klei, zand, aarde, pigment, wol, schors, keien,… tot meer robuuste materialen zoals cement, plaaster, mortex